5.10.2010

Hayal

Bugün tek bir hayalim var.
Ben evde olsaydım. Annem kahvaltıyı hazırlamış olsaydı uyandığımda. Tomurcuk çay olsaydı. Kızarmış ekmek. Bir de peynir yeter.
Sonra ben yatakları toplarken o kahve yapsaydı ikimize. Sonra oturup mutfakta kahvelerimizi içseydik. Hayatın ağzından girip burnundan çıksaydık. Keşke.

Foto: Sardunya annesinin dizinin dibinde.

16 Yorum:

Ozlem dedi ki...

keske sonsuzluk olsa.. sevdiklerimiz hep yanımızda olsa.. bugünkü gözyasımda sardunyaya gitsin..

Sardunya dedi ki...

Aman diyim. Annem hayatta. Sadece başka bir şehirde. Ondan özlüyorum.

Leylak Dalı dedi ki...

Bu fotoya bayıldım ben, tek kelimeyle harika. Ay takım da giyinmişler, Sarduş da ne güzel şımarırmış öyle annesinin kucağında:))İnsan annesinin bir zamanlar ne kadar genç olduğuna inanamıyor değil mi?
(Şiiişt, eteğini kapat:)

Gökşen dedi ki...

Fotoğraf harika. Ne çok şey anlatıyor... İyi ki varlar...

Yazmak iyidir... dedi ki...

Sardunya ben de anneme hasretim. 13 yıldır evden ayrı yaşıyorum, daha 30 yaşındayım. Annem "Kızıma hasretim" diye ağlıyor. Yetti gayrı bu ayrılıklar. Ofiste ağlamam geldi.

sufi dedi ki...

Ben de bu dediklerini yapan biri olsaydı yanıbaşımda kafelere gidip çayı masama bekleme mutluluğuna ermezdim.

anne kaleminden dedi ki...

keşke...

Red Riding Hood dedi ki...

Fotoğraf yazıdan daha etkili olmuş.Muhteşem.

nihalasli dedi ki...

Fotograf cok cok hos olmus..Annemi bende cok ozledim daha da 2012 ye kadar cok ozleyecegim Allah aci ayriliklar vermezse tabi..Yoksa omurluk..

Cheetos dedi ki...

insan evlenince, hele bir de anne olunca daha iyi anlıyor annesini, daha çok anımsıyor.. Sezen Aksu şarkısındaki gibi.. :)annem derdi zaten "hele bi gidin bu evden, anlayacaksınızı ananızın kıymetini.." :))

keşke büyüsek ama çocuk kalsak, tıpkı fotoğraftaki gibi..

ben evlenince annem en çok akşam eve giderken telefon edip "anne geliyorum, çayı koysana" dememi özlediğini söylemişti.. dur hafta sonu gideyim de yatayım anamın dizlerine, bir bardak çay eşliğinde..

sabah sabah ağlayasım gelmiş..

kara kitap dedi ki...

çok güzel bir fotoğraf.eskiden anneler kendilerine elbise diktirdi mi artan kumaştan kızlarına da elbise çıkardı,böyle takım giyinirdik.ne güzel elbiselerim vardı küçükken,ama doğru düzgün fotoğrafım yok.

nehirineylemleri dedi ki...

Vay be o yıllarda böyle ana-kız takım giyinmek çok hoş olmuş:)

Kiraz Çekirdeği dedi ki...

Sadece resim yetermiş bu postta...Çok duygulandım, "hayatın ağzından girip burnundan çıksaydık" ifadesi ile de kendime geldim, güldüm :) Teşekkürler

Ozlem dedi ki...

Sardunya, pardon! Allah ayırmasın.. ama dusuncesi bile benim gozlerimi doldurmaya yetiyor.. Allah korusun..

Adsız dedi ki...

güzel resim :)

Ülkü

Melusiné dedi ki...

ama bu çok güzel bir fotoğraf..

bir de şu var:

"beni bir kuzgun büyüttü anne,
sen adına 'hayat' dedin.."